تومهی مثل حقیقت مهربونی مثل دریا

چه قدرتازه وپاکی مثل یاسای توباغچه

مثل اون دیوان حافظ که نشسته لب طاقچه

تو مثل اون گل سرخی که گذاشتم لای دفتر

مثل اون حرفی که ناگفته میمونه دم اخر

تومثل بارون عشقی روی تنهایی شاعر

توهمون ابی که رسمه بریزن پشت مسافر

مثل برق دوتاچشمی توی یک قاب شکسته

مثل پرواز واسه قلبی که یکی بالاشو بسته

مثل اون مهمون خوبی که می اد اخرهفته

مثل اون حرفی که ازیاددل وپنجره رفته

مثل پائیزی ولیکن پری ازگل های پونه

مثل اون قولی که دادی گفتی یادش نمی مونه

تو مثل چشمه ابی واسه تشنه تو بیابون

مثل یه اشنا توغربت واسه یه عاشق مجنون