نيمه گمشده ام آخر کيست / اين سواليست که با خود دارم  /

 نيمه گمشده ام يک سيب است / سيب سرخي که ز باغ ازلي مي آيد /

 نيمه گمشده ام يک آهوست / وچه چشمان سياهي دارد /

 چقدر تندرواست / مثل اين که دل او نيز هوايي دارد /

 نيمه گمشده ام يک درياست / چقدر موجو تلاطم دارد /

 چقدر جذر چقدر مد چقدر آبي روشن دارد /

 نيمه گمشده ام يک رود است / از کنار دل من مي گذرد /

و ترش مي سازد / به هواي دل سودا زده اش /

 نيمه گمشدهام يک کوه است / پر صلابت پر حجم / و عجب شرم و حيايي دارد / نيمه گمشده ام يک بيد است /که به مجنون صفتي مشهور است /

 نيمه گمشده ام يک فصل است / که همه فصل خدا را دارد /

 نيمه گمشده ام يک ساز است / و صداي ني مجنون دارد /

و صداي دل پر درد زمان / که براي دل من مي خواند /

 نيمه گمشده ام يک ابر است / سيرت و صورت زيبا دارد /

ولي گه گاه دلش مي گيرد / پس کمي اشک ز خود مي بارد /

 نيمه گمشده ام يک دشت است / پر ز گلهاي شقايق شده است /

پر ز عطر است پر ز سنبل / پر ز خواب گل مريم شده است /

نيمه گمشده ام مهتاب است / که شب تار به هم مي پويد /

نيمه گمشده ام يک تنهاست /که دلي پر ز شکايت دارد /

 و کسي را به نفس مي خواهد / که بر او راز و غم دل گويد /

 نيمه گمشده ام در ياد است / و درون دل من مي ماند /

 نيمه گمشده ام را ز خدا مي خواهم /

 و براي دل مهتابيمان / نور و عشق ابدي مي خواهم /

 نور و عشقي ز صفا مي خواهم /  که ميان من و اوجاويد است /

 نور و عشقي ز خدا مي خواهم / که درون من و او جاويد است

تورا گم كرده ام امروز و حالا لحظه هاي من گرفتار سكوتي سرد و سنگين اند و چشمانم كه تا ديروز به عشقت مي درخشيدند نمي داني چه غمگين اند عصاي دست پيري بود برايم دستهاي تو چراغ روشن شب بود برايم چشمهاي تونمي دانم چه خواهد شد فقط بي تاب و دلگيرم كجاماندي كه من بي توهزاران بار در هر لحظه مي ميرم

 زندگی بی تو برام جهنم                             

             بودن تو برام یه منت

                      عشق تو برام یه نعمت

                               جز عشق تو عشقی نمی خوام

                       جز نعمت تو نعمتی نمی خوام

             من فقط تو رو می خوام

مال من باش ....

{  اگه از عشق میشه قصه نوشت میشه از عشق تو گفت }

میشه از عشق تو گفت

میشه با ستاره های چشم تو مغرب نو مشرق نو بر پا کرد

میشه از برق  نگات......... خورشید خاکستر کرد

میشه از گندمیای سر زلفت...........  یه عالم شعر نوشت

آره از عشق تو دیونگی عالم دارهآره.......... از عشق تو مردن داره

میشه از عشق تو مردو دیگه از دست همه راحت شد

مشه از عشق تو مردو دیگه از دست توهم راحت شد

{  کاش تنهایی من شاخه گلی بود که قبل از دیدار تقدیمت می کردم  }

اگه سبزم ، اگه جنگل

اگه ماهی ،اگه دریا

اگه اسمم، همه جا هست

روی لبها، تو کتا ب ها

اگه رود، رود گنگ ا م

مث بودا، اگه پاک

اگه نوری به صلیب ام

اگه گنجی زیر خاک

                                واسه توقد یه برگم

                                پیشه تو راضی به مرگم

اگه پاکم مث معبد

اگه عاشق مث هند و

مث بندر واسه آب

واسه قایق ، مث پارو

اگه عکس چهل ستون ام

اگه شهری بی حصار

واسه آرش تیر آخر

واسه جاده یه سوار

                                واسه توقد یه برگم

                                پیشه تو راضی به مرگم

اگه قیمتی ترین سنگ زمین ام

توی تابستون دست های تو برفم

اگه حرف های قشنگ هر کتاب ام

برای اسم تو چند تا دونه حرفم

اگه سیل ام ،پیشه تو قدر یه قطره

اگه کوه ام ،پیشه تو قدر یه سوزن

اگه تن پوش بلند هر درختم

پیشه تو اندازه دگمه ی پیرهن

                                واسه توقد یه برگم

                                پیشه تو راضی به مرگم